دانشگاه محقق اردبیلی فیزیولوژی ورزشی گروه‌های خاص 30607078 2 1 2025 03 21 Changes in cardiac structure and function in diabetic patients with peripheral neuropathy during three types of exercise interventions. تغییرات در ساختار و عملکرد قلب در بیماران دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی طی سه نوع مداخله ورزشی 1 18 3860 10.22098/epsp.2025.17037.1056 FA الهه پیرعلایی گروه فیزیولوژی وررزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. بدرخان رشوان اسماعیل گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2025 03 23 Introduction: The present study was designed to compare three types of aerobic, resistance, and combined training on the structure and function of the heart of diabetic patients with peripheral neuropathy.<br />Materials and Methods: Participants were 45 diabetic men with peripheral neuropathy (age: 55.24±8.11 years, weight: 89.5±13.4 kg, diabetes duration: 6.46±12.51 years) and were randomly divided into four groups: aerobic, resistance, combined, and control. The training groups performed 25 to 45 minutes of aerobic and resistance training 3 to 5 times a week for 12 weeks. A one-way analysis of variance with T analysis and Tukey test was performed at a significance level of less than 0.05.<br />Results: T showed a significant increase in PWTS in the aerobic training group (P = 0.038) and PWTD in the resistance training group (P = 0.033). Changes in (IVSTS), (IVSTD), and (VO₂max) were not significant in any of the training groups (P < 0.05). SBP increased in the control group (P = 0.008) and decreased in the resistance training (P = 0.008) and combined (P = 0.001) groups. DBP in the combined training group (P = 0.005). Minimum resting heart rate in the aerobic training groups (P = 0.046). The average resting heart rate in the aerobic training group (P = 0.012) was significantly different.<br />Conclusion: Aerobic and resistance training affects the structure of the heart. The best type of training to reduce BP is combined training. Aerobic training has the greatest effect on reducing heart rate compared to resistance and combination training. مقدمه و هدف: مطالعه حاضر به منظور مقایسه سه نوع تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر ساختار و عملکرد قلب بیماران دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی طراحی شده است.<br />مواد و روش‌ها: شرکت کنندگان 45 مرد دیابتی مبتلا به نوروپاتی محیطی (سن: 8.11±55.24 سال، وزن: 13.4±89.5 کیلوگرم، مدت دیابت: 6.46±12.51 سال) به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، تمرین ترکیبی و کنترل. گروه‌های تمرینی به مدت 12 هفته روزانه 25 تا 45 دقیقه تمرینات هوازی و مقاومتی را 3 تا 5 بار در هفته انجام دادند. آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه با آنالیز t وابسته و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 انجام شد. <br />یافته‌ها: t وابسته افزایش معنی‌دار PWTS در گروه تمرین هوازی (038/0 = P)، و PWTD در گروه تمرین مقاومتی (033/0 = P) نشان داد. تغییرات (IVSTS)، (IVSTD) و (VO2max) در هیچکدام یک از گروه‌های تمرینی معنی‌دار نبود (05/0 <P). در فشار خون سیستولی افزایش در گروه کنترل (008/0 = P) و کاهش در گروه‌های تمرین مقاومتی (008/0 = P)، ترکیبی (001/0 = P). فشار خون دیاستولی در گروه تمرین ترکیبی (005/0 = P). حداقل ضربان قلب استراحت در گروه‌های تمرینات هوازی (046/0 = P). متوسط ضربان قلب استراحت در گروه تمرین هوازی (012/0 = P)، تفاوت معنی‌داری داشتند.<br />نتیجه‌گیری: تمرینات هوازی و مقاومتی بر ساختار قلب تاثیر می‌گذارند. بهترین نوع تمرین برای کاهش فشار خون، تمرینات ترکیبی است. تمرینات هوازی در مقایسه با تمرینات مقاومتی و ترکیبی، بیشترین تاثیر را در کاهش ضربان قلب دارد. https://rsph.uma.ac.ir/article_3860_94714c4cbbc2ccc650b32e49f66eeb6f.pdf