نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• مهبانو قادری
• معصومه سیف

گروه علوم ورزشی دانشگاه بوعلی سینا- مجتمع آموزش عالی نهاوند (ویژه دختران)- همدان- ایران

چکیده

مقدمه: هدف این مطالعه بررسی اثر HIIT در آب و بی-تمرینی بر فشار خون زنان سالمند مبتلا به فشار خون مقاوم به درمان بود.
روش تحقیق: مطالعه در زنان سالمند مبتلا به فشار خون مقاوم به درمان (22 نفر گروه تمرین و 8 نفر گروه کنترل) انجام شد. برنامه‌ی تمرینی: دویدن درجا، جلو و عقب بردن پا همراه با دست، ابداکشن/اداکشن ران، زانو بلند در آب بود. شدت تمرین در هفته اول از 9-14 در مقیاس بورگ به 17-17 در هفته 24 افزایش یافت. فشار خون استراحتی پیش از شروع تمرین و 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین (در هفته‌های 8، 12، 16، 20 و 24) اندازه‌گیری شد. پس از 12 هفته، گروه تمرین‌ به گروه ادامه تمرین، کاهش تمرین و بی‌تمرین تقسیم شدند. برای مقایسه نتایج درون‌گروهی و بین‌گروهی آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر ترکیبی استفاده شد(05/0≥p).
یافته‌ها: دوازده هفته HIIT در آب، منجر به کاهش معنی‌دار فشار خون سیستولیک و فشار خون دیاستولیک در مقایسه با سطوح پیش از تمرین شد(05/0≥p). در مقایسه‌ی بین‌گروهی، در هفته 24، گروه‌های "ادامه تمرین" و "کاهش تمرین" تفاوت معنی‌داری در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک نسبت به گروه "بی‌تمرین" داشتند (05/0≥p). در مقایسه‌ درون‌گروهی، "ادامه تمرین" تغییرات معنی‌داری در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در هفته‌های 20 و 24 نسبت به هفته‌های پیشین نشان داد (05/0≥p).
نتیجه‌گیری: HIIT در آب در کاهش فشار خون بیمارانی که پاسخ کمی به درمان دارویی دارند، موفقیت‌آمیز بوده‌است. همچنین اثرات مفید این نوع تمرینات در صورت بی‌تمرینی حداقل به مدت برابر تمرین حفظ می‌شود.

کلیدواژه‌ها

• تمرین در آب
• تمرین تناوبی با شدت بالا
• بی‌تمرینی
• فشار خون بالا
• فشار خون مقاوم به درمان