نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• پوریا خسروی
• فرشته شهیدی
• آرزو اسکندری

گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه:
این مطالعه اثر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر محور لاکتات–MCT2–GPX4–BDNF و نقش آن در عملکرد میتوکندری و تجمع آمیلوئید بتا (Aβ) در هیپوکمپ رت‌های نر مبتلا به دیابت نوع ۲ را بررسی کرد.
مواد و روش‌ها:
۳۲ رت نر ویستار به چهار گروه کنترل سالم (CO)، تمرین (EX)، دیابت نوع ۲ (CO+DB) و دیابت همراه تمرین (DB+EX) تقسیم شدند. دیابت با رژیم پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین (۳۵ میلی‌گرم/کیلوگرم) القا شد. گروه‌های تمرینی ۸ هفته پروتکل HIIT روی تردمیل (۴–۱۰ وهله با ۸۰–۱۰۰٪ Vmax) را انجام دادند. لاکتات سرم و پروتئین‌های MCT2، BDNF و GPX4 هیپوکمپ با ELISA و وسترن بلات اندازه‌گیری شدند. تفاوت گروه‌ها با ANOVA یا کروسکال والیس و آزمون‌های تعقیبی تحلیل شد (P < 0.05).
نتایج:
گروه CO+DB افزایش معنی‌دار گلوکز خون، مقاومت به انسولین و تجمع Aβ و کاهش MCT2، BDNF و GPX4 داشت (P < 0.0001). HIIT موجب افزایش لاکتات سرم و این پروتئین‌ها و کاهش تجمع Aβ در گروه DB+EX شد (P < 0.0001)، نشان‌دهنده بهبود عملکرد میتوکندری و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی بود.
نتیجه‌گیری:
HIIT با افزایش لاکتات و فعال‌سازی محور MCT2–GPX4–BDNF عملکرد میتوکندری را تقویت و تجمع پروتئین‌های نوروتوکسیک را کاهش می‌دهد و نقش محافظ عصبی در برابر اختلالات شناختی دیابتی دارد.

کلیدواژه‌ها

• دیابت نوع ۲
• تمرینات تناوبی شدید
• میتوکندری
• لاکتات
• هیپوکمپ