فیزیولوژی ورزشی گروههای خاص
تأثیر هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ویژه ژیمناستیک و مکملسازی سیترولینمالات بر GH، IGF-1، تستوسترون، miR-1 وmiR-206 سرمی و توان انفجاری ژیمناستهای پسر نوجوان
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. آزمایشگاه فیزیوژنیکس، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
چکیده
مقدمه:
سیترولینمالات بهعنوان یک مکمل مؤثر در بهبود عملکرد ورزشی و تعدیل پاسخهای آنابولیک مطرح شده است، اما شواهد محدودی درباره اثر آن در ژیمناستهای نوجوان وجود دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ژیمناستیک همراه با مصرف سیترولینمالات بر GH، IGF-1، تستوسترون، miR-1، miR-206 و شاخصهای توان انفجاری در ژیمناستهای پسر نوجوان بود.
روش تحقیق:
در این مطالعه نیمهتجربی، 20 ژیمناست پسر 10 تا 14 ساله بهصورت تصادفی در دو گروه تمرین + سیترولینمالات (TCM) و تمرین + دارونما (TPL) قرار گرفتند. مداخله شامل هشت هفته تمرین مهارتی و آمادگی جسمانی ژیمناستیک بود. نمونههای خونی 48 ساعت پیش از شروع و 48 ساعت پس از پایان دوره تمرینی اخذ شد. توان انفجاری با آزمونهای پرتاب مدیسنبال و پرش سارجنت ارزیابی گردید. دادهها با آزمون تی همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح 05/0>p تحلیل شدند.
یافته ها:
در گروه TCM افزایش معنیداری در GH ، IGF-1 ، پرتاب مدیسنبال و پرش سارجنت مشاهده شد (p<0.05)، در حالیکه miR-1 و miR-206 کاهش معنیداری نشان دادند (p<0.05). تغییرات تستوسترون در هیچ کدام از گروهها معنیدار نبود (523/0=P). در ادامه، تحلیلهای بینگروهی نشان داد که تغییرات ایجاد شده همگی بهطور معنیداری به نفع گروه TCM بود.
نتیجه گیری:
هشت هفته تمرین آمادگی جسمانی ویژه ژیمناستیک و مصرف مکمل سیترولینمالات موجب تقویت پاسخهای آنابولیک (افزایش GH و IGF-1)، تعدیل بیان miRNAهای و بهبود توان انفجاری در ژیمناستهای نوجوان شد. بهنظر میرسد این مکمل میتواند بهعنوان راهبردی مؤثر برای بهینهسازی سازگاریهای تمرینی در این گروه سنی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژهها
)