نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• احمد محمد شاکر ¹
• منوچهر حیدری ²
• شهریار عباسیان ³

¹ گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

² استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

³ گروه مدیریت، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی ماساژ ریلکسیشن همراه با تنفس عمیق و ماساژ ریلکسیشن به‌تنهایی بر خستگی ادراک‌شده و کیفیت خواب ورزشکاران انجام شد.

مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی بود و بر روی ۳۰ ورزشکار مرد ۲۰ تا ۳۰ ساله که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه ۱۰ نفره شامل ماساژ ریلکسیشن همراه با تنفس عمیق، ماساژ ریلکسیشن و ریکاوری غیرفعال قرار گرفتند. مداخلات به مدت چهار هفته، سه جلسه در هفته (در مجموع ۱۲ جلسه) و هر جلسه به مدت ۳۰ دقیقه، پس از انجام تمرینات شدید هوازی و بی‌هوازی اجرا شد. خستگی ادراک‌شده با استفاده از پرسشنامه POMS-SF و کیفیت خواب با پرسشنامه PSQI ارزیابی شد. داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/۰>P تحلیل شدند.

نتایج: نتایج تحلیل واریانس یک‌راهه نشان داد که تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها از نظر خستگی ادراک‌شده مشاهده نشد( 11/0 p= ،31/2 f=). با این حال، اندازه اثر متوسط( 14η²=) بیانگر وجود تفاوتی با اهمیت عملی بالقوه بین گروه‌ها بود. همچنین، در متغیر کیفیت خواب نیز تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد ( 059/0 p= ،12/3 f=)؛ بااین‌وجود، اندازه اثر نسبتاً متوسط ( 18η²=)و روند تغییرات نشان داد که گروه دریافت‌کننده ماساژ ریلکسیشن همراه با تنفس عمیق نسبت به سایر گروه‌ها بهبود بیشتری در کیفیت خواب و کاهش خستگی ادراک‌شده تجربه کرد.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان داد که اگرچه تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها در خستگی ادراک‌شده و کیفیت خواب مشاهده نشد،

کلیدواژه‌ها

• ماساژ ریلکسیشن
• تنفس عمیق
• خستگی ادراک‌شده
• کیفیت خواب
• ریکاوری ورزشکاران