نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده
مقدمه:گسترش روزافزون ورزشهای الکترونیک و بازیهای ویدئویی، نگرانیهای فزایندهای را پیرامون پیامدهای سبک زندگی کمتحرک بر سلامت جسمانی نوجوانان به همراه داشته است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه شاخصهای آمادگی جسمانی بین نوجوانان گیمر و غیرگیمر انجام شد.
روش تحقیق:در این مطالعه مقطعی_مقایسهای،۴۰ نوجوان و جوان(۱۲ تا ۲۰ سال) به دو گروه ۲۰ نفره گیمر و غیرگیمر که از نظر سن و جنس همسانسازی شده بودند (۱۰ دختر و ۱۰ پسر در هر گروه)، تقسیم شدند. متغیرهای استقامت قلبی_تنفسی (شاتلران ۲۰ متری)، استقامت عضلات مرکزی تنه (دراز و نشست)، قدرت اندام فوقانی(شنای سوئدی)، انعطافپذیری (Sit-and-Reach)، چابکی (ایلینویز) و تعادل پویا (Y-Balance) ارزیابی گردید. نمرات خام جهت محاسبه شاخص ترکیبی آمادگی جسمانی به نمرات استاندارد (Z-score) تبدیل و دادهها با آزمون تی_مستقل تحلیل شدند.
یافته ها:تحلیلهای آماری نشان داد که گروه غیرگیمر در مقایسه با گیمرها، از استقامت قلبی_تنفسی بهطور معناداری بالاتری برخوردار است (001/0P<). بارزترین تفاوت میان دو گروه در استقامت عضلات مرکزی تنه مشاهده شد که با افت شدید عملکرد در گروه گیمر همراه بود (001/0P<). افزون بر این، رکورد زمانی آزمون چابکی در گیمرها بهطور معناداری ضعیفتر بود (001/0P<). در مقابل، هیچگونه تفاوت آماری معناداری در شاخصهای تعادل پویا، انعطافپذیری و قدرت اندام فوقانی بین دو گروه یافت نشد.
نتیجه گیری:الگوهای کمتحرک ناشی از گیمینگ مداوم، با افت معنادار ظرفیت هوازی و ثبات مرکزی تنه همراه است. این ضعفهای بیومکانیکی میتواند نوجوانان را مستعد ابتلا به اختلالات اسکلتی_عضلانی و بروز ناهنجاریهای قامتی سازد. طراحی برنامههای فعالیت بدنی ساختاریافته و اجرای پروتکلهای تمرینی اصلاحی برای این جمعیت ضروری است.
کلیدواژهها