نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• علیرضا فتاحیان ¹
• علی اصغر رواسی ²
• سعید نقیبی ³
• دنیا رضائی ³

¹ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

² استاد گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

³ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه پیام نور کرج، البرز، ایران.

چکیده

مقدمه: فعالیت ورزشی نقش مهمی در سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها دارد. این مطالعه به بررسی تأثیر سه نوع تمرین شامل تداومی، تناوبی شدید و تناوبی شدت متوسط بر بیان ژن‌های NFKB و RANKL در بافت کبد موش‌های نر ویستار می‌پردازد. روش: تحقیق روی 32 سر موش که به 4 گروه 8 تایی تقسیم شدند، انجام شد: تمرین هوازی متوسط، تمرین هوازی پر شدت، تمرین تناوبی پر شدت و گروه کنترل. دوره تمرینات 8 هفته طول کشید. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و 12 ساعت ناشتایی، بافت‌برداری انجام و مقادیر بیان ژن‌ها با روش RT-PCR اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری با نرم‌افزار SPSS و آزمون ANOVA انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بیان ژن RANKL در گروه‌های تمرین تناوبی پر شدت و تمرین هوازی پر شدت نسبت به گروه کنترل و تمرین متوسط افزایش معناداری داشت(05/0 >p)، اما در گروه متوسط تفاوت معناداری مشاهده نشد(05/0 <p). بیان ژن NFKB در گروه‌های تناوبی پر شدت و هوازی پر شدت نسبت به گروه‌های کنترل و متوسط افزایش معناداری داشت(05/0 >p). همچنین، بیان NFKB در تمرین تناوبی پر شدت نسبت به هوازی پر شدت بیشتر بود(05/0 >p).
نتیجه‌گیری: تمرینات ورزشی، به‌ویژه تناوبی و پر شدت، با افزایش بیان ژن‌های NFKB و RANKL، به بهبود فرآیندهای مثبت آپوپتوز و محدود کردن جنبه‌های منفی آن کمک می‌کنند. تمرینات شدید اثر بیشتری نسبت به تمرینات متوسط دارند.