نوع مقاله : مقاله مروری
نویسندگان
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده
زمینه: تحلیل رفتن توده عضلانی و افت عملکرد فیزیکی از عوارض جدی در بیماران سرطانی است که کیفیت زندگی و تحمل درمان را تحت تأثیر قرار میدهد. این مرور نظاممند به بررسی تأثیر تمرینات ساختاریافته بر توده عضلانی، قدرت و ظرفیت عملکردی در بیماران سرطانی پرداخت.
روشها: جستجوی نظاممند در PubMed، Scopus و Web of Science تا فوریه ۲۰۲۶ انجام شد. کارآزماییهای تصادفیشده با حداقل ۴ هفته تمرین در بیماران سرطانی بزرگسال وارد شدند. کیفیت مطالعه با RoB 2.0 ارزیابی و دادهها با سنتز روایی تحلیل شدند.
یافتهها: از ۲,۲۷۹ رکورد، ۵۶ کارآزمایی با ۶,۵۹۸ شرکتکننده وارد شدند. اکثر مطالعات (۸۵.۵٪) دارای سطح "نگرانیهایی وجود دارد" از نظر سوگیری بودند. تمرینات تأثیر مثبت معناداری بر توده عضلانی بدون چربی (۲۹ مطالعه)، قدرت اندام تحتانی و ظرفیت عملکردی (۱۷ مطالعه) داشتند، اما تأثیر بر توده چربی محدود و بر قدرت بالاتنه متغیر بود. تمرین ترکیبی با شدت متوسط و مدت حداقل ۱۲ هفته مؤثرترین رویکرد بود. نوع سرطان و شدت تمرین متغیرهای تعدیلکننده کلیدی بودند.
نتیجهگیری: ورزش درمانی مداخلهای مؤثر، ایمن و کمهزینه برای بهبود توده عضلانی و عملکرد فیزیکی در بیماران سرطانی است. برنامههای شخصیسازیشده و ادغام ورزش در مراقبت استاندارد سرطان توصیه میشود.
ثبت: PROSPERO (CRD420261466339)
کلیدواژهها